Primeros modelos de átomo (Dalton,Thomson,Rutherford, y Bohr)

Achan os restos dun homínido descoñecido en Taiwán

Un pescador que lanzaba as súas redes ao mar a 25 km da costa occidental de Taiwán, na canle Penghu, logrou extraer do fondo unha estraña captura: unha mandíbula inferior humana. 

O pescador vendeu o fósil a unha tenda de antigüidades local, onde un coleccionista a rescatou para entregala ao Museo Nacional de Ciencias Naturais de Taiwán. 

Alí os investigadores decatáronse de que non se trataba dun óso humano calquera, senón que tiña unhas raras características difíciles de clasificar. 

A mandíbula, robusta, corta e con grandes dentes molares e premolares, puido pertencer a un membro arcaico do noso xénero Homo, quizais mesmo a unha especie descoñecida aínda por determinar que viviu unha vez en Asia, unha hipótese que os propios investigadores recoñecen atrevida en Nature Communications, pero que non descartan.

A mandíbula, bautizada como Penghu 1, foi datada como máis novo de 450.000 anos, aínda que é máis probable que pertencese a alguén que viviu nalgún momento entre os últimos 190.000 e 10.000 anos. Ten semellanzas cos restos parciais de Homo erectus achados na cova Longtan en Hexian, na parte continental de China, así como con anteriores fósiles da mesma especie. Se é así, o achado suxire que o erectus persistiu tarde en Asia, pero esa non é a única posibilidade.

Os científicos tamén valoran unha hipótese aínda máis espectacular, e é que pertenza a un grupo distinto de humanos arcaicos, aínda que recoñecen que aínda non reuniron as evidencias suficientes para dicir se podemos estar ante unha nova especie. Para chegar a unha conclusión, necesitarían outras partes do esqueleto.

Primeira Lei de Mendel. Lei da uniformidade dos caracteres

Se cruzamos dúas razas puras (homocigotas) distintas para un determinado carácter, todos os fillo/as serán fenotipicamente iguais (uniformidade da F1) e todos heterocigotos.

Achan un anaco de codia marciana na Terra

NWA 7034 non é unha rocha como as demais. Foi achada hai algúns anos no deserto marroquí e está claro que non procede da Terra. 

Posúe unha extraordinaria antigüidade (4.400 millóns de anos) e procede directamente de Marte. Pero non só iso. 

Unha nova análise revela que "Black Beauty" ("Beleza Negra", tal e como foi bautizada polos científicos), formou parte das vastas chairas de codia marciana que afloran entre a area e que forman unha gran parte do chan marciano.
Cando os investigadores comezaron a estudar o meteorito en 2011, decatáronse deseguida de que se trataba de algo moi especial. A súa "maquillaxe química", en efecto, confirmou de inmediato que se trataba dun "naufrago" procedente de Marte, pero a pesar diso era completamente diferente do resto dos meteoritos marcianos achados na Terra ata ese momento.
Que as rochas como Black Beauty abunden en Marte é algo que, á luz do que sabemos sobre o planeta, ten moito sentido. "Marte está furado por máis de 400.000 cráteres maiores dun km. -escriben os científicos no seu artigo-. E dado que as brechas son unha consecuencia natural dos impactos, podemos estar seguros de que materiais similares a NWA 7034 se foron acumulando en grandes cantidades en Marte ao longo do tempo".

Noutras palabras, a maior parte das rochas da superficie de Marte probablemente se parecen moito a Black Beauty: "escuras, confusas e belas".

Nova Web de Interese: APOD Galego

Versión galega do Astronomical Picture Of the Day da NASA, unha das páxinas máis veteranas da web, que ofrece unha fotografía astronómica diaria acompañada dun texto escrito por un astrónomo profesional.

APOD Galego é unha das pezas da comunidade AstroGalicia, un espazo onde os astrónomos afeccionados galegos comparten os seus gustos e coñecementos con todo aquel que desexe achegarse a eles.

Esta sección está coordinada por X. Dosi Veiga, físico e divulgador científico.


Inclúo esta web ao meu Blog, quedando ancorada en "Web de Interés", marxe dereito do Blog.

Coma mostra, déixovos a Imaxe de dos mares de Titán

Concepto de ión, anión y catión.

ELECTRICIDADE ESTÁTICA E CORRENTE ELÉCTRICA. Física 3º ESO

O termo electricidade estática refírese á acumulación dun exceso de carga eléctrica nunha zona con pouca condutividade eléctrica, un illante, de maneira que a acumulación de carga persiste. 

Os efectos da electricidade estática son familiares para a maioría das persoas porque poden ver, notar e mesmo chegar a sentir as faíscas das descargas que se producen cando o exceso de carga do obxecto cargado se pon preto dun bo condutor eléctrico ou outro obxecto cun exceso de carga pero coa polaridade oposta.

Resultante de fuerzas. Ejercicio resuelto

Os xenes que regulan a personalidade

O manual de instrucións co que se ensambla a nosa bioloxía está escrito no ADN. Pero, é posible que os xenes, do mesmo modo, que regulan o desenvolvemento do noso corpo tamén inflúan na nosa personalidade? 

Neste capítulo de Redes, Punset indaga sobre esta cuestión con Dean Hamer, xenetista dos Institutos Nacionais de Saúde dos Estados Unidos e divulgador científico. Hamer recompilou numerosas evidencias que suxiren que a felicidade, a espiritualidade, a orientación sexual e outros trazos da personalidade terían un compoñente xenético.

Electrización por Inducción

Existe carga por inducción cando un corpo con carga eléctrica aproxímase a outro neutro causando unha redistribución nas cargas deste último debido á repulsión xerada polas cargas do material cargado, e tamén se orixina cando as cargas dun corpo neutro reordénanse ao estar nas proximidades dun corpo cargado.

Para completar o proceso de carga por inducción débese conectar brevemente o obxecto a "terra" e logo retirar o corpo cargado.

A inducción é un proceso de carga dun obxecto sen contacto directo.