As Montañas Rocosas

As Rochosas, que se estenden desde Alaska a Novo México, son unha das grandes cadeas montañosas do planeta. A súa orixe explícase a partir da acción das forzas tectónicas da placa do Pacífico contra o subcontinente norteamericano. Este sistema montañoso foise formando a medida que a cortiza continental da Terra reducíase por efecto da presión a razón de aproximadamente 2,5 cm ao ano. É máis, as Rochosas continúan elevándose na actualidade e considérallas mozas en termos xeolóxicos: cando os dinosauros vagaban pola Terra, nin sequera empezáronse a formar.

A Axencia Espacial Europea confirma a chegada dun gran asteroide a tarde de Halloween

Un asteroide do tamaño de catro campos de fútbol pasará moi preto da Terra durante a tarde do 31 de outubro (o día de Halloween), segundo confirmou a Axencia Espacial Europea (ESA). E aínda que non supón ningún perigo para o noso planeta, é a demostración paplpable de que son necesarios máis esforzos para localizar rocas espaciais potencialmente perigosas.

O obxecto, que recibiu a denominación de 2015 TB145, ten uns 400 metros de longo e pasará a 480.000 km. da Terra. É dicir, a unha distancia superior á que nos separa da Lúa. A pesar diso, moi poucas veces pasa tan preto un obxecto deste tamaño, e cunha masa suficiente como para destruír toda unha cidade se caese nunha zona poboada.

Con todo, e a pesar de que esta vez non corremos ningún perigo, a ESA subliña o feito de que o asteroide foi descuberto o pasado 10 de outubro, é dicir, a só 21 días do momento de máxima aproximación. Se a súa traxectoria fose lixeiramente diferente, só teriamos ese tempo para prepararnos para o impacto. Apenas doce horas despois do primeiro avistamento, que levou a cabo en Hawaii, a Axencia Espacial Europea confirmou a presenza e a traxectoria do asteroide desde o observatorio de Tenerife

Formulación de Óxidos. Ejemplos

Volcáns do Mundo

Como funcionan os Pulmóns?

Os pulmóns son os órganos que permiten que o osíxeno do aire chegue ao sangue. Como leva a cabo este proceso? Porque tamén se encargan de expulsar o exceso de dióxido de carbono do corpo. Como se fai? No vídeo están todas as respostas. Anímache a velo ata o final!

Tema 2 Bioloxía 3º de ESO. Dos alimentos aos nutrientes

Ao longo do Tema 2 estudaremos entre outros conceptos, tanto o Sistema Respiratorio como o Aparato Dixestivo.

Como introdución ao tema déixovos dous vídeos coa descrición de cada un deles.

A formación das Cordilleiras. Oroxénese

Unha cordilleira é unha sucesión de montañas enlazadas entre se. Constitúen zonas encartadas ou en fase de plegamiento. Nos xeosinclinales, ou zonas alargadas situadas nos bordos dos continentes, acumúlase un gran espesor de sedimentos; cando estes materiais sofren unha importante compresión debido a empuxes laterais, préganse e elévanse dando lugar á formación de cadeas montañosas. A este tipo pertence a maior parte das grandes cordilleiras continentais: Alpes, Himalaya, Andes, entre outras. 

Ademais das forzas internas do planeta, interveñen no modelado do relevo axentes externos, como o vento ou a auga, e procesos ligados ao clima, á vexetación e ao chan.

As cordilleiras son producidas polos movementos das placas tectónicas en zonas onde dúas ou máis estas converxen. Por exemplo, o Himalaya en Asia é o resultado da colisión da placa tectónica da India coa do sur de Asia, causando un levantamento de terreo na liña de impacto. Ás veces, isto pode producir volcáns. Un exemplo disto é o Vesubio.

Ejercicios lanzamiento y caída vertical

Isostasia

O termo isostasia, que foi enunciado como principio a finais dos anos vinte, concretamente no ano 1889 por Dutton, define a condición de equilibrio entre as distintas masas rochosas da superficie da Terra debido á diferenza de densidade existente entre as partes da mesma.

En diversos estudios demostrouse que a codia é menos densa nas montañas que baixo as chairas, e baixo as chairas menos que nos océanos. Isto produce que os bloques máis pesados afúndanse e os bloques menos pesados emerxan cara arriba. Existe un límite no cal as presións exercidas se igualan, este denomínase como superficie de compensación isostática.

O mamífero español que conviviu cos dinosauros

Chámase Spinolestes, ten 125 millóns de anos e foi achado no xacemento das Hoyas (Conca). O seu excepcional estado de conservación convérteo nun achado único.

Un equipo de investigadores españois, coa participación de expertos da Universidade de Bonn, acaba de presentar en sociedade o sorprendente fósil dun mamífero de fai 125 millóns de anos achado no xacemento das Hoyas, en Cuenca. Parecido a un roedor actual e do tamaño aproximado dunha rata, o animal está tan ben conservado que se puideron analizar a fondo e con todo detalle incluso características tan inusuais como a súa pelame. Os investigadores, ademais, lograron descubrir mesmo que o pequeno mamífero puido sufrir unha infección por fungos no seu pelo, algo que tamén lles sucede aos mamíferos actuais. 

Grazas a iso, os investigadores puideron profundar en aspectos ata agora descoñecidos da fisioloxía dos primeiros mamíferos, que viviron perigosamente en plena era dos dinosauros. Por exemplo, resultou unha sorpresa comprobar que os pelos da parte posterior deste pequeno animal do Cretácico fúndense en pequenas espiñas, similares ás dun ourizo, aínda que moito máis pequenas. Esa característica é a que lle valeu o seu nome de Spinolestes. É a primeira vez que se logran identificar espiñas nun fósil da era Mesozoica.