O modelado das zonas costeiras

Neste vídeo repasamos as principais formas de relevo das zonas costeiras.

Power Point Tema 2 Bioloxía 4º ESO

Son dous enlaces que corresponden ao Tema 2. Pica en cada imaxe para descargalo


PARTE (I)

PARTE (II)

O modelado litolóxico: relevo Kárstico

O modelado kárstico é o resultado da erosión da auga nas rocas calcarias. A palabra «karst» provén de Carso/Kras, rexión italo eslovena de mesetas calcáreas na que aparece claramente representado. A palabra foi germanizado en «karst», cando o país foi incorporado ao Imperio austrohúngaro.

O concepto de karst foi introducido en 1893 polo geógrafo serbio, especializado en xeomorfoloxía, Jovan Cviji no seu libro Dás Karstphänomen. Un karst prodúcese por disolución indirecta do carbonato cálcico (CaCO3) das rocas calcarias debido á acción de augas lixeiramente acedas. 

A Tundra. Paisaxe Periglaciar

A tundra é un terreo aberto e chan, de clima subglacial e subsolo xeado, carente de vexetación arbórea; solo cuberto de brións e liques, e ás veces pantanoso.

As tundras atópanse en rexións preto dos polos, onde os invernos son extremadamente fríos, os veráns curtos e frescos. Nelas viven animais como os osos polares, lobos mariños, focas etc.

Esténdese principalmente polo hemisferio norte: en Siberia, Alaska, norte de Canadá, sur de Groenlandia e a costa ártica de Europa. No hemisferio sur maniféstase con temperaturas moito máis parellas durante o ano e en lugares como o extremo sur de Chile e Arxentina, illas subantárticas como Xeorxia do Sur e Kerguelen, e en pequenas zonas do norte da Antártida preto ao nivel do mar.

Modelado Glacial.

O seguinte vídeo explica a influencia dos glaciares na modificación do relevo terrestre.

As Montañas Rocosas

As Rochosas, que se estenden desde Alaska a Novo México, son unha das grandes cadeas montañosas do planeta. A súa orixe explícase a partir da acción das forzas tectónicas da placa do Pacífico contra o subcontinente norteamericano. Este sistema montañoso foise formando a medida que a cortiza continental da Terra reducíase por efecto da presión a razón de aproximadamente 2,5 cm ao ano. É máis, as Rochosas continúan elevándose na actualidade e considérallas mozas en termos xeolóxicos: cando os dinosauros vagaban pola Terra, nin sequera empezáronse a formar.

Volcáns do Mundo

A formación das Cordilleiras. Oroxénese

Unha cordilleira é unha sucesión de montañas enlazadas entre se. Constitúen zonas encartadas ou en fase de plegamiento. Nos xeosinclinales, ou zonas alargadas situadas nos bordos dos continentes, acumúlase un gran espesor de sedimentos; cando estes materiais sofren unha importante compresión debido a empuxes laterais, préganse e elévanse dando lugar á formación de cadeas montañosas. A este tipo pertence a maior parte das grandes cordilleiras continentais: Alpes, Himalaya, Andes, entre outras. 

Ademais das forzas internas do planeta, interveñen no modelado do relevo axentes externos, como o vento ou a auga, e procesos ligados ao clima, á vexetación e ao chan.

As cordilleiras son producidas polos movementos das placas tectónicas en zonas onde dúas ou máis estas converxen. Por exemplo, o Himalaya en Asia é o resultado da colisión da placa tectónica da India coa do sur de Asia, causando un levantamento de terreo na liña de impacto. Ás veces, isto pode producir volcáns. Un exemplo disto é o Vesubio.

Isostasia

O termo isostasia, que foi enunciado como principio a finais dos anos vinte, concretamente no ano 1889 por Dutton, define a condición de equilibrio entre as distintas masas rochosas da superficie da Terra debido á diferenza de densidade existente entre as partes da mesma.

En diversos estudios demostrouse que a codia é menos densa nas montañas que baixo as chairas, e baixo as chairas menos que nos océanos. Isto produce que os bloques máis pesados afúndanse e os bloques menos pesados emerxan cara arriba. Existe un límite no cal as presións exercidas se igualan, este denomínase como superficie de compensación isostática.

Tipos de Metamorfismo. Rocas Metamórficas

Tipos de metamorfismo

Metamorfismo térmico, ou de contacto:  Prodúcese pola calor que desprende o magma, transformando as rocas adxacentes, pero sen chegar a fundilas.

Metamorfismo dinámico, ou estrutural: En zonas de fallas producidas polos movementos da cortiza terrestre as presións que sofren as rocas son moi altas. Estas elevadas presións son as responsables da formación de novas rocas.

Metamorfismo rexional, ou termodinámico: A grandes profundidades, a temperatura e a presión son moi elevadas. Estas condicións danse tamén nas zonas onde se forman as montañas (zonas orogénicas). A combinación de altas presións e elevadas temperaturas orixina a formación de novas rocas.

Compactación e Cementación

Existen procesos xeolóxicos externos actúan sobre as rocas preexistentes e as meteorizan, transportan e depositan en diferentes lugares dependendo do axente que d transporte (auga, vento, xeo). De igual maneira, distintos organismos animais ou vexetais poden contribuír á formación de rocas sedimentarias (fósiles). 
As rocas sedimentarias poden existir ata unha profundidade de dez quilómetros na cortiza terrestre. Estas rocas poden presentarse soltas ou consolidadas, é dicir, que foron unidas a outras por procesos posteriores á sedimentación, coñecidos como diaxéneses.

O ciclo das Rocas

O das rocas é un concepto de xeoloxía que describe as transicións de material no tempo xeolóxico que permiten que toda roca poida transformarse nun destes tres tipos: Rocas sedimentarias, Rocas metamórficas e rocas ígneas.

As rocas poden pasar por calquera dos tres estados cando son forzadas a romper o equilibrio. Unha roca ígnea como o basalto pode partirse e disolverse cando se expón á atmosfera, ou volverse a fundirse ao subducir por baixo dun continente. 

Debido a fórzalas xeradoras do ciclo das rocas, as placas tectónicas e o ciclo da auga, as rocas non poden manterse en equilibrio e son forzadas a cambiar ante os novos ambientes. 

O ciclo da rocas é unha ilustración que explica como os tres tipos de rocas proveñen dalgún outro, e como o proceso cambia un tipo a outra ao longo do tempo. O tempo para que unha roca complete as fases é de millóns de anos, e na vida da Terra non todas as rocas poden completalo.

Tipos de Fallas e Pregamentos

Recordamos:

Unha falla, en xeoloxía, é unha descontinuidade que se forma nas rochas superficiais da Terra (ata uns 200 km de profundidade) por fractura, cando as forzas tectónicas superan a resistencia das rochas. A zona de ruptura ten unha superficie xeralmente ben definida denominada plano de falla e a súa formación vai acompañada dun deslizamento das rochas tanxencial plano.

O pregamento ou dobramento é un proceso xeolóxico que orixina a aparición dunha estrutura xeolóxica coñecida como dobra como resultado dunha deformación continua e progresiva dos materiais rochosos sedimentarios eestratificados que aparecen sobre a superficie terrestre.

Xeoloxía Tema 2. 4º ESO

Ao longo do Tema 2 estudaremos as manifestacións Externas do relevo consecuentes da Enerxía Interna do noso Planeta. Esta Enerxía Interna orixina as formas de Relevo maís importantes do Planeta, sendo as condicións externas (clima, acción humana, etc...) as que modelan as formas de relevo.

Como presentación do Tema déixovos este vídeo, onde se explican conceptos que serán explicados ao longo do Tema.

Fotos Laboratorio 4º ESO - SOLUCIONADO

O seguinte enlace debería de funcionar, para poder ver as fotos das Prácticas de Bioloxía.

laboratorio 4ºeso

Prácticas Bioloxía 4º ESO

Xa podedes descargar o Guión de Prácticas de Laboratorio correspondente ao estudo da Célula. A data de entrega da Memoria de Prácticas é o Venres 18 de Novembro.

Descarga

View more documents from montx189

Prácticas Laboratorio 4º ESO. A Célula

CÉLULAS DO EPITELIO DA CEBOLA (VEXETAIS)

CÉLULAS DO EPITELIO BUCAL (ANIMAIS)

Rematamos as prácticas de laboratorio correspondentes ao estudo da célula en 4º de ESO. Nelas estudamos o Microscopio Óptico, así como a identificación de células vexetais no epitelio da Cebola; e animais mediante a observación das células do Epitelio Bucal.

No seguinte enlace podedes ver algunhas fotos das vosas prácticas.

FOTOS

Power Tema 2 de 4º ESO

Aqui tedes o enlace para ver e/ou descargar a presentación en Power Point do Segundo Tema de Bioloxía de 4º de ESO:  

AS FUNCIÓNS DA CÉLULA

Descarga

View more presentations from montx189

A Nutrición e Relación nas Células

Rematamos o segundo Tema en 4º de ESO, estudando as funcións de Nutrición e Relación no mundo Celular. 

No primeiro vídeo repasamos os aspectos máis importantes da Fotosíntesis, proceso vital na nutrición das células vexetais.

Neste segundo vídeo podemos observar o movemento ameboide nunha ameba ( protozoo unicelular do xénero AMOEBA). Vense claramente os Pseudópodos que emite para moverse.

No terceiro vídeo, observaremos un exemplo de Movemento Contráctil, realizado polo protozoo de auga doce Vorticella,

Neste derradeiro vídeo, móstrasenos a acción de Cilios e Flaxelos, órganulos das células animais que lle permiten realizar o Movemento Vibrátil deste tipo de células.

Gametoxénesis, que é?

Neste vídeo repasamos en que consiste o proceso de formación dos gametos sexuais nos dous aparellos reproductores, mediante mitosis e meiosis sucesivas, a partir dunha primeira célula.